Medycyna Manualna

Terapia manualna w stanach bólowych,
pourazowych pooperacyjnych i zwyrodnieniowych.
Iwona Kłos

" Pamiętaj, że organizm bardzo ceni sobie możliwość dialogu. Stań się jego towarzyszem rozmowy i nie zmuszaj by prowadził nieustanny monolog. Respektuj sygnały które Ci wysyła i nie próbuj zbytnio nadużywać jego życzliwości."

TERAPIA MANUALNA

Ręce terapeuty są wyjątkowym narzędziem, które porusza płyny i stymuluje tkanki  Twojego organizmu, w ten sposób redukuje dolegliwości, pobudza procesy zdrowienia i przywraca funkcję. Terapeuta  w pierwszej kolejności wykonuje  badanie palpacyjne, w którym  ocenia jakość i ilość ruchu tkanek oraz struktur a także stan ich podrażnienia. Badaniu i terapii poddawane są różne struktury Twojego organizmu, w tym stawy, więzadła, powięzi, mięśnie, ścięgna, nerwy, a także narządy wewnętrzne, itd. Wszystkie te struktury są częścią całości zatem ich optymalne funkcjonowanie wpływa na cały organizm. Podstawowym zadaniem terapii manualnej jest odnalezienie przyczyny problemu – bólu, zwyrodnienia, przeciążenia, czy urazu. Przykładowo: ból kręgosłupa lędźwiowego spowodowany dyskopatią ma swoje głębsze przyczyny i tu pojawia się pytanie: „Co przyczyniło się do powstania danego zaburzenia?”. Przyczyn może być wiele, a wśród nich: ograniczenia ruchomości biodra, kręgosłupa piersiowo-lędźwiowego, przepony, dysfunkcje swobody ruchowej jelita grubego, narządów rozrodczych, itd. Każda tkanka wykazuje optymalny stan elastyczności i posiada swobodę ruchu względem sąsiednich struktur. Ograniczenie elastyczności lub mobilności tkanki powoduje zaburzenia fizjologiczne, a w konsekwencji obniżenie jej sprawności. Terapia manualna polega więc na celowanym stymulowaniu tkanek poprzez wprowadzane przez terapeutę rękami ruchy, naciski i naprężenia a przywrócenie  elastyczności i ruchomości tkanek jest jednym z najważniejszych bodźców, które regulują  stan funkcjonowania i odżywienia organizmu.

FILOZOFIA OSTEOPATYCZNA

Osteopatia inaczej medycyna osteopatyczna jest elementem systemu opieki zdrowotnej mającym ponad 100-letnią tradycję.  Charakteryzuje się globalnym i kompleksowym postrzeganiem ludzkiego ciała, umysłu i ducha uznając je za nierozerwalną całość – Człowieka. Do stawiania diagnozy i leczenia wykorzystuje techniki manualne.

Holistyczne (całościowe) podejście do pacjenta powoduje, że osteopatia nie ogranicza się jedynie do badania wybranych okolic ciała. Co ważne, leczy  człowieka nie skupiając się wyłącznie na chorobie. W leczeniu osteopatycznym istotne jest też odnalezienie pierwotnej dysfunkcji organizmu, która może być odległa w czasie i pozornie nie mieć bezpośredniego znaczenia biorąc pod uwagę obecnie występujące dolegliwości. Przykładem tego mogą być konsekwencje: wcześniej przebytych urazów (w tym także okołoporodowych), chorób infekcyjnych, operacji, ale też stresu czy nieprawidłowej higieny pracy oraz życia codziennego. Osteopatia wierzy w naturalne siły organizmu oraz możliwości samoleczenia, które  pobudzone odpowiednimi zabiegami manualnymi mogą pokonać chorobę.

Osteopatia w przeciwieństwie do medycyny klasycznej (akademickiej) nie korzysta z leków. Nie stoi jednak do niej w opozycji, a wręcz przeciwnie – stanowi jej doskonałe uzupełnienie.