Terapia

WSKAZANIA DO TERAPII
  • urazy stawów, stany powypadkowe, pourazowe
  • ostre i przewlekłe zespoły bólowe układu kostno-stawowego i kręgosłupa
  • zmiany zwyrodnieniowe (np. biodro, kolano, kręgosłup, krążek międzykręgowy – dysk)
  • niestabilności (np. kręgozmyk, nawykowe skręcenia stawów)
  • stany pooperacyjne, bóle pooperacyjne i zrosty
  • dolegliwości stawu skroniowo-żuchwowego
  • przygotowanie przedoperacyjne
  •  funkcjonalne schorzenia układu gastroenterologicznego
  • bóle głowy u dzieci i dorosłych
  • zespoły bólowe kobiet w ciąży i profilaktyka okołoporodowa
ZNIESIENIE BÓLU

Terapia manualna przede wszystkim ma na celu skutecznie wpłynąć na przyczyny dolegliwości bólowych. Ból nie jest wyłącznie wynikiem stymulowania receptora bólowego w danym miejscu lecz procesem bardzo złożonym. To sygnał mówiący o występującym problemie, jednak warunkują go skomplikowane relacje między czynnikami biomechanicznymi, biochemicznymi, neurologicznymi i psychogennymi. Inaczej jest w przypadku leczenia farmakologicznego, które oszukuje nasz organizm blokując sygnały bólowe, nie dotykając sedna problemu. Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne często są pomocne w redukcji odczuć bólowych jednak długotrwałe ich stosowanie doprowadza do poważnych zmian w obrębie układu trawiennego i nerwowego. Wśród pacjentów panuje przekonanie, iż stan zapalny jest przyczyną dolegliwości bólowych i należy go wyeliminować, nic bardziej mylnego. Stan zapalny to fundamentalny proces inicjujący zdrowienie i przebudowę uszkodzonych czy przeciążonych tkanek, hamowanie tego procesu ogranicza zdrowienie, a nawet je uniemożliwia. Wiele przewlekłych zespołów bólowych wynika z nieprawidłowego przebiegu stanu zapalnego co prowadzi do zatrzymana zdrowienia i ciągłego podrażniania tkanki. Dlatego celem terapii jest kontrolowanie stanu zapalnego by zapewnić optymalny proces gojenia.

PRZYWRÓCENIE FUNKCJI

Celem każdej terapii jest stymulowanie wszelkich okolic i układów organizmu, których zaburzenia funkcjonalne i strukturalne przyczyniają się do spowolnienia lub uniemożliwiają wyleczenie problemów pacjenta. Zdrowa struktura wypełnia wszystkie funkcje, które do niej należą. Funkcje wykonywane przez organizm są dobre wyłącznie wtedy, gdy struktura pozostaje w dobrym stanie. Poprzez to wzajemne oddziaływanie, struktura i funkcja są nierozłączne. Wspólny dla nich obu jest ruch. Można to sobie wyobrazić tak, że struktura przedstawia faktycznie odbywający się ruch, a funkcja jest energią dla tego ruchu. W kontekście ludzkiego ciała funkcję należy rozumieć, jako optymalny poziom sprawności tkanki, struktury i zachodzących w niej procesów, który umożliwia optymalny poziom aktywności życiowej (podstawowych czynności takich jak oddech, czy praca serca, poprzez narząd ruchu , po stan psychosomatyczny). Ważnym jest iż uraz, przeciążenie lub zwyrodnienie danej części ciała nie znaczy, że utracona została zdolność do optymalnego funkcjonowania. Każdy organizm ma olbrzymie możliwości kompensacji zaistniałych problemów zdrowotnych oraz adaptacji do warunków zewnętrznych i wewnętrznych. Ludzki organizm stanowi całość, a lokalne i wybiórcze postrzeganie zdrowia i choroby prowadzi do nieskutecznych sposobów leczenia.

AUTOTERAPIA

Autoterapia to nowoczesny i skuteczny proces rehabilitacji, którą wykonuje się w domu samodzielnie lub z osobą pomagającą. Może być stosowana u osób cierpiących z powodu dysfunkcji narządu ruchu, czyli zaburzeń czynności kręgosłupa, kończyn, miednicy, głowy, żuchwy. Przeciążenia te nie powstają na drodze urazów, wypadków, lecz są konsekwencją kumulowania przez nas nieprawidłowych wzorców zachowań (postawa ciała, sposób spędzania wolnego czasu i pracy) oraz przeciążenia stresem. Jesteśmy przekonani, że skuteczność procesu terapeutycznego zależy od świadomego zaangażowania pacjenta w zmianę nawyków zachowań, odwagi w podejmowaniu prób tych zmian (szczególnie w sferze psychicznej, która ma swój bezpośredni wyraz w mięśniach). Ta aktywna postawa, do której będziemy namawiać, to wzięcie odpowiedzialności za siebie i własne zdrowie, równowagę mięśniową (trening rozciągający mięśnie skojarzony z wzmacniającym) oraz dbanie o równowagę między wydatkowaniem energii a umiejętnością jej brania choćby przez świadomy oddech czy zdrowe jedzenie, “żywe” ­ surowe i nieprzetworzone. Zrozumienie tych zależności, a co ważniejsze ­ świadome ich wykorzystanie, okazuje się niezbędne dla uruchomienia oraz trwałości procesów zdrowienia. Można oczywiście liczyć na pomoc specjalisty i nie zawieść się jednak tylko osobisty i świadomy udział w procesie zdrowienia oraz zapobiegania dolegliwościom pozwala na przerwanie mechanizmu samopodtrzymującego chorobę.